(on)persoonlijk

15 augustus

Gisteren heb ik een pizza gegeten met Mascha.
Mascha en ik hebben op hockey gezeten. Ze was heel fanatiek. Ook nadat ze twee voortanden verloren had. Ik stond naast haar. Bij een strafcorner. Ik hoorde het gewoon. En ik vroeg: “Tanden?”
En toen spoog ze twee tanden uit.

Maar goed, Mascha had allemaal kritiek op mijn blog. Ze vond dat ik moest reageren op wat mensen schrijven, ze vond dat sommige dingen te persoonlijk waren en andere dingen weer te onpersoonlijk.
Na een halfuur werd ik er helemaal verdrietig van.

De reis naar Den Helder is afgezegd, want de kleine mannetjes (de zoontjes van mijn tante dus) liggen met iets op bed. De pokken, de bof, de mazelen, ik weet niet wat.

Vanmiddag ga ik een uur lang rennen door het Vondelpark. Ik weeg 62 kilo. Dat is twee meer dan normaal.
Komt door Italië.