We zijn weer thuis....

maandag 7 augustus

Gisteren werd ik door mama opgehaald in Eindhoven. Ze vroeg hoe ik 't had gehad en begon toen gelijk te vertellen hoe zij 't had gehad. Ik kwam er nauwelijks tussen.

Thuis zat papa in de tuin met een strohoed op en hij wilde over mijn toekomst praten. En op het eind vroeg hij, "Weet je hoeveel jouw cello heeft gekost, en weet je wanneer je daar voor het laatst op hebt gespeeld?"

's Avonds ben ik met Choukri wat gaan drinken.
Hij had het top gehad de hele maand juli, leek mij helemaal niet gemist te hebben maar vroeg op het eind wel: "Weten je ouders al dat ik meega naar Afrika?"
"Eh," zei ik, "mijn ouders weten amper dat ik naar Afrika ga."

Vanavond ga ik iedereen zien die in Amsterdam is gebleven. We weten nog niet wat we gaan doen. Mare zei dat dit het laatste jaar was dat ze op De Parade werkte.
Ze vond er niets meer aan.

Mijn nieuwe schoenen knellen. Ik heb drie blaren. Nu moet ik naar beneden om even cello voor papa te spellen, want hij is weer verdrietig en dan kan alleen Elgar hem opvrolijken.

Tot morgen.